روش های آموزش و اداره ی کلاس چندپایه
نکته ی اساسی و مهم در آموزش کلاس چندپایه این است که، باید برنامه ای را طراحی کرد تادر هر جلسه ی آموزشی، همزمان همه ی پایه ها بتوانند چه باآموزش مستقیم و چه غیرمستقیم در تمام وقت یک جلسه ی آموزشی فعال باشند. (اغلب اوقات به دلیل عدم آشنایی به شیوه های اداره ی کلاس چندپایه، بعضی از پایه ها، زیر اجرای برنامه ی آموزشی پایه های دیگر له می شوند. که به دلیل از دست دادن زمان آموزش دریک جلسه ، به پایه هایی در آن جلسات توجهی نمی شود. حتی گاهی آموزش بعضی از حوزه های یادگیری مانند قرآن ، هنر، ورزش، انشا، هدیه های آسمانی و... دراجرا برای مدتی فراموش می شوند. وجای خود را به دیگر درس های یک پایه می دهند. زیرا بعضی ها درس هایی مانند ریاضی ، علوم تجربی و... را مهم تر می دانند.)
اما به دلیل حجم زیاد کارآموزشی درکلاس چندپایه (خصوصاً حجم نامناسب محتوی) عاملی می شود که روش های آموزشی اجباراً به سوی معلم محوری و انتقالی و آموزش تک پایه ای پیش برود. که متاسفانه اثر بخشی آن در یادگیری دانش آموزان بسیار ناچیز است.
بنابراین بسیار مهم است که به دلیل فرصت کمی که دراین کلاس ها برای هر پایه در یک جلسه ی آموزشی وجوددارد، محیطی را برای یادگیری طراحی نمود که بتواند شرایط و موقعیتی را فراهم سازد که دانش آموزان بتوانند حداکثراستفاده را از زمان یک جلسه آموزشی ببرند. ودر همه ی جلسه های آموزشی مشارکت فعال داشته باشند. (به دلیل محدودیت زمان، همه ی شیوه های آموزشی باید دانش آموز محوری طراحی شوند.) نوع فعالیت ها باید بگونه ای باشد تا هرگز دانش آموزی در یک پایه بخاطردیگر پایه ها یا بعضی از مواد درسی، درساعات آموزشی هرجلسه منفعل نماند. لذا با توجه به پتانسیل موجود درکلاس چندپایه (تنوع پایه، توانایی مورد نیازو...) باید اکثر اوقات روش ها و الگوهایی را بکار گرفت که بتواند فراگیران را به فعالیت های زیر وا دارد :
• گفت وگو کردن دانش آموزان پایه های مختلف موجود در کلاس با یکدیگر،
• هم فکری کردن دانش آموزان پایه های پایین تر با پایه های بالاتردر انجام دادن تکالیف درسی،
• همکاری کردن دانش آموزان درگروه های یادگیری با ترکیبی از پایه های مختلف کلاس،
• انجام دادن فعالیت های آموزشی که نیاز به جست وجو کردن در محیط، پرسیدن از افراد مختلف کلاس، مراجعه به منابع و... را به همراه دارد.
• تولیدکردن، با هم ساختن، جمع آوری کردن.
اما به دلیل حجم زیاد کارآموزشی درکلاس چندپایه (خصوصاً حجم نامناسب محتوی) عاملی می شود که روش های آموزشی اجباراً به سوی معلم محوری و انتقالی و آموزش تک پایه ای پیش برود. که متاسفانه اثر بخشی آن در یادگیری دانش آموزان بسیار ناچیز است.
بنابراین بسیار مهم است که به دلیل فرصت کمی که دراین کلاس ها برای هر پایه در یک جلسه ی آموزشی وجوددارد، محیطی را برای یادگیری طراحی نمود که بتواند شرایط و موقعیتی را فراهم سازد که دانش آموزان بتوانند حداکثراستفاده را از زمان یک جلسه آموزشی ببرند. ودر همه ی جلسه های آموزشی مشارکت فعال داشته باشند. (به دلیل محدودیت زمان، همه ی شیوه های آموزشی باید دانش آموز محوری طراحی شوند.) نوع فعالیت ها باید بگونه ای باشد تا هرگز دانش آموزی در یک پایه بخاطردیگر پایه ها یا بعضی از مواد درسی، درساعات آموزشی هرجلسه منفعل نماند. لذا با توجه به پتانسیل موجود درکلاس چندپایه (تنوع پایه، توانایی مورد نیازو...) باید اکثر اوقات روش ها و الگوهایی را بکار گرفت که بتواند فراگیران را به فعالیت های زیر وا دارد :
• گفت وگو کردن دانش آموزان پایه های مختلف موجود در کلاس با یکدیگر،
• هم فکری کردن دانش آموزان پایه های پایین تر با پایه های بالاتردر انجام دادن تکالیف درسی،
• همکاری کردن دانش آموزان درگروه های یادگیری با ترکیبی از پایه های مختلف کلاس،
• انجام دادن فعالیت های آموزشی که نیاز به جست وجو کردن در محیط، پرسیدن از افراد مختلف کلاس، مراجعه به منابع و... را به همراه دارد.
• تولیدکردن، با هم ساختن، جمع آوری کردن.
منبع (یک موقعیت خاص به نام چندپایه مولف: سیدداود میرشفیعی لنگری)
+ نوشته شده در ۱۳۹۵/۰۲/۰۱ ساعت توسط محمد حسن زاده مقدم
|
این وبلاگ جهت اطلاع رسانی های تربیتی ،آموزشی،پرورشی و همراه با موضوعات سرگرمی ساخته شده است.